Welkom op de website van SoCo SoCo

Dit is de samenvatting van het bericht.

Welkom op de website van SoCo SoCo.
SoCo staat voor Sociale OnderNemers COöperatie.
Maar is ook de bekende een kreet van Quintis Ristie wat zoiets wil zeggen als, ‘het is leuk’, ‘het is mooi’, ‘het is gezellig’, laten we leuke dingen gaan doen, ‘lets go’, ‘we gaan het leuk maken’.
Want ondernemen mag best een feestje zijn 😉

Onderneem met ons mee. Meld je hieronder aan.

In Den Haag wordt ondernemen vanuit de bijstand gestimuleerd met een speciaal project, ‘Ondernemend uit de bijstand’ bedoeld om de ondernemers een steuntje in de rug te geven. Je krijgt als ondernemer via de SoCo begeleiding in het starten en doorstarten van je bedrijfje, kun je cursussen en workshops volgen en biedt de gemeente Den Haag je financiële zekerheid door je uitkering via de Soco Soco door te betalen. Den Haag wil hiermee het ondernemerschap stimuleren en tegelijkertijd het aantal mensen met een uitkering in Den Haag verminderen.  Blijkt het runnen van een onderneming toch niets voor je te zijn. Niet erg! Binnen de SoCo zijn er nog zat andere mogelijkheden om je talenten te ontplooien!

MELISSA FRIESER

Melissa’s zoontje komt graag op haar kantoor aan huis

Melissa is oprichter van Saldo Solutions: zij biedt ondersteuning voor particulieren bij administratie, financiën, schuldhulpverlening en re-integratie.

Waar draait jouw eigen bedrijf om?
“Ik weet de weg met administratie, belastingen en financiën. Ik help mensen die niet weten hoe het werkt. Als je door een woud van regels heen moet om iets gedaan te krijgen, moet je wel de weg kennen. Ik heb dit werk altijd zo gedaan, altijd de hele dag bezig om oplossingen te zoeken voor anderen, zodat ze weer iets kunnen betekenen voor de samenleving. Ik vraag mensen altijd: wat is je droom? Ik wil dat mensen hun droom kunnen bereiken, dat is het allermooiste. En ja: ik geloof in het onmogelijke.”

Waarom ben je voor jezelf begonnen?
“Ik heb een goed cv, een prima thuissituatie en een goed netwerk, maar ik ben wel al 38: er zijn nog heel veel goede jongere mensen onder mij. Ik heb heel veel gesolliciteerd, maar het is niet zo makkelijk om aan werk te komen. Ik kreeg te horen dat ik te graag wilde, te enthousiast was. Ik kon niet meer wachten. Ik was er klaar voor om te werken, ik accepteerde niet dat ik zomaar 925 euro van de staat kreeg, terwijl ik gezond en slim ben en goed kan werken.”

Hoe heb je dit gedaan vanuit de bijstand?
“Ik leek wel gedoemd, een onmogelijke doelgroep, als alleenstaande moeder met een bijstandsuitkering, om thuis op de bank te blijven zitten, maar zo ben ik niet. Altijd kreeg ik te horen, dit gaat je niet lukken, het gaat niet. Ik heb laten zien dat het wel kan. Dankzij ondersteuning vanuit de gemeente kan ik nu zonder hoog risico klanten gaan werven, alles vanaf het nulpunt op kan bouwen, met mijn uitkering als zekerheid. Ik heb geen auto, dat scheelt me 250 euro in de maand, ik doe alles in de buurt. Daar is ook genoeg te verdienen en ik werk het liefst met lokale ondernemers. Op de markt weet iedereen wie ik ben. Als je elkaar wat gunt, is dat voor iedereen het beste.”

Wat zijn jouw tips voor andere ondernemers?
“Ik merk heel erg dat mijn netwerk me nu helpt. Ik pretendeer ook geen directeur te zijn. Je hoofd in de wolken prima, maar hou je voetjes op de grond. Ik haal m’n multomappen ook lekker bij Action voor 1,42, dan kan ik ze tenminste zo meegeven aan iemand als dat nodig is. Ik denk dat het allemaal niet zo spannend hoeft te zijn. Je moet het gewoon doen, niet alleen maar praten. En blijf vooral ook op meerdere paarden wedden: er is niets mis met een parttime baantje ernaast.”

Wat vind je het fijnst aan eigen baas zijn?
“Ik wilde mijn zoontje zelf opvangen, werk op mijn eigen niveau doen en lekker in de buurt blijven. Daar ben ik van uit gegaan en dat is er nu. Ik heb m’n kantoor aan huis in een aparte kamer, met een extra keukentje erbij. Heel fijn: ik kan nu ook ’s avonds nog werken en mensen ontvangen, zonder dat mijn gezin daar last van heeft. Ik ben nu nergens van afhankelijk, ik ben zelf verantwoordelijk, kan zelf bepalen hoeveel ik werk. Ik hou van werken, ben eigenlijk ook wel workaholic. Het mooist is wel dat ik nu mijn gezin, mijn kind, mezelf en mijn werk alle aandacht kan geven die ik wil geven.”

Wat is je uiteindelijke doel?
“Mijn leven is al perfect, ik hoef eigenlijk alleen maar uit de bijstand. Mijn uitkering is nu 925 euro, ik draai omzet voor 500 euro. Zo vloei ik langzaam af naar het nulpunt en dan kan ik de bijstand uit. Ik denk dat ik in vier maanden al twee maanden zelf mijn uitkering heb verdiend. Dat is mijn eerste doel, het tweede is om een mooi inkomen op te bouwen. Ik hoef geen miljonair te worden, ik wil dat mijn leven goed geregeld wordt. Ik ben nu eenmaal een realistische dromer.”

DANIELLE SCHIPPER

Danielle is weer stuurman op haar eigen schip

Danielle is het schippers perspectief gestart: zij werkt als ervaringsdeskundige en geeft onder meer workshops en trainingen op het gebied van pyschische hulpverlening. Dit is niet alleen gericht op de cliënten en hun behandelaar, maar ook op de partner, het gezin en omgeving.

Waar draait jouw eigen bedrijf om?
“Ik geef gastcolleges aan studenten psychiatrie en psychologie. De dokters, psychiaters en psychologen hebben die ervaring niet die ik wel heb en dat wil ik ze meegeven. Ik kan worden ingehuurd door zorgbedrijven, hogescholen, universiteiten of andere geïnteresseerden. Daarnaast geef ik een training ervaringsdeskundigheid van de Parnassia groep en geef ik een cursus ‘herstel jezelf’, gericht op mensen die aan het begin van hun hersteltraject zitten nadat ze een diagnose gesteld hebben gekregen. Ik heb na mijn herstel heel veel geleerd. Ik wil dat mensen vóór ze therapie in gaan, weten wat ze kunnen verwachten.”

Waarom ben je voor jezelf begonnen?
“Ik ben iemand die het hele traject van hulpverlening heeft doorlopen. Ik had de diagnose van borderline en nu, na een herstelproces van vier jaar, ben ik van de diagnose af. Nu ben ik weer stuurman op mijn eigen schip en zelfs gepromoveerd tot kapitein. Ik vond het vreselijk dat mensen me zagen als borderliner. Het is vooral belangrijk dat mensen weten dat je kunt herstellen, dat je net als ik van een diagnose af kan komen. Dat kan perspectief bieden aan mensen die net de diagnose hebben gekregen. Ik heb in die tijd zelf een ervaringsdeskundige gemist die mij begeleidde tijdens mijn herstel, iemand die mijn proces uit eigen ervaring herkende. Het doel van een diagnose krijgen, was ooit om bij de juiste hulpverlening te komen, maar nu lijkt dit middel steeds vaker een doel op zich te zijn: je moet je niet gaan identificeren met een diagnose of label. Geleidelijk aan besefte ik dat ik daar zelf meer mee wilde doen. Ik wilde alle ellende die ik heb meegemaakt omzetten naar iets positiefs en anderen daarmee inspireren.”

Hoe heb je dit gedaan vanuit de bijstand?
“Ik wilde heel graag uit de bijstand, zo’n situatie knaagt aan je zelfvertrouwen. Ik had heel lang nog twijfels en dat heeft me wel een beetje tegengehouden. Ik droomde er al heel lang van om zelf te gaan ondernemen, maar ik zag niet hoe ik dat ging doen, daarom deed ik er niks mee. De vraag was ook hoe ik het ging doen. Het is niet vanzelfsprekend voor mij: als er iets veel geregel vraagt, kan dat een heel groot ding zijn voor mij, waardoor ik het soms niet eens doe. Het is nu concreet, te behappen en zo kan ik het reëel zien. Ik zie het nu veel sneller gebeuren, ik kan nu doen wat ik wil gaan doen.”

Wat vind je het fijnst aan eigen baas zijn?
“Ik kan nu doen wat ik zelf wil, ik ben niet afhankelijk van management dat beslist of iets wel of niet werkt voor mij. Ik kan nu doen waar mijn hart ligt en waar ik goed in ben.”

Wat vindt je omgeving ervan?
“Mijn ouders zijn een en al enthousiasme nu hun dochter ook de kans krijgt en grijpt. Ze zijn er al heel lang nauw bij betrokken. Mijn vriend is helemaal trots, die had zes jaar geleden nooit gedacht dat ik dit kon. Isa, ons dochtertje van acht, is supertrots op me. Dat enthousiasme om me heen maakt het nog leuker en geeft me nog meer motivatie.”

Wat is je uiteindelijke doel?
“Ik kan nu misschien ergens werken voor een aantal uur per week, met een optie om in loondienst te komen. Het moet heel gek lopen, wil ik niet binnen een jaar uit de bijstand komen. Elke dag werken is voor mij niet haalbaar, dus ik wil graag deeltijd werken als ZZP’er. Ik kan er niet mijn hele inkomen mee verdienen. Dat zou me ook veel te veel stress geven en dat is wel echt een valkuil voor mij. Ik wil met een stukje loondienst en dit bedrijfje een gewoon inkomen verdienen. Ik hoef niet rijk te worden, ik wil graag op een leuke manier rondkomen.”

Wat zijn jouw tips voor andere ondernemers?
“Als je in de bijstand zit, wil dat niet zeggen dat je geen dingen kunt waarmaken. Iedereen heeft potentie, ook in de bijstand.”

Welkom op de website van SoCo SoCo.
SoCo staat voor Sociale OnderNemers COöperatie.
Maar is ook de bekende een kreet van Quintis Ristie wat zoiets wil zeggen als, ‘het is leuk’, ‘het is mooi’, ‘het is gezellig’, laten we leuke dingen gaan doen, ‘lets go’, ‘we gaan het leuk maken’.
Want ondernemen mag best een feestje zijn 😉

Onderneem met ons mee. Meld je hieronder aan.

Sociale Coöperaties maken het verschil. Interview in Editie070

Sociale Coöperaties maken het verschil. Interview in Editie070  
Mensen uit de bijstand die aan de slag gaan als ondernemer, hoe mooi is dat? Met de pilot ‘Ondernemend uit de bijstand’* wil de gemeente mensen met een uitkering een jaar de kans bieden ondernemer te worden. Bijstandsgerechtigheden kunnen volledig zelfstandig ondernemen. De inkomsten uit de eigen onderneming worden maandelijks verrekend met de uitkering. Maar het ondernemen kan ook met hulp van een sociale coöperatie; dat is een maatschappelijke onderneming waarbij samenwerking centraal staat. Op 10 oktober kunnen werkzoekenden en andere geïnteresseerden tijdens een speedmeet in Theater de Vaillant kennismaken met dit soort coöperaties. Alvast een kijkje in de keuken bij Soco Soco, Onzichtbaar Den Haag, Gilde Plus en AfriPan.

Evert Drewes en Edgar Neo Sociale Cooperatie Soco Soco
Evert Drewes (links) en Edgar Neo


Soco Soco
Evert Drewes en Edgar Neo zijn de oprichters van Soco Soco, ofwel Sociale Ondernemers COöperatie. ‘Met de nadruk op coöperatie’, vertelt Evert. ‘Wij begeleiden commerciële plannen en ideeën van mensen in de bijstand.’ Edgar vult aan: ‘Leren, werken en ondernemen, dát is ons uitgangspunt. Wij zeggen tegen mensen: ‘Hier is onze uitnodiging om de kans te grijpen te starten of door te starten met je bedrijf’.’ Soco benadert mensen puur individueel. ‘Begeleiding is maatwerk, een vastomlijnd programma werkt niet’, vindt Evert.

Soco is vooral actief in de wijken Moerwijk/Schilderswijk, waar de oprichters zelf woonachtig zijn. Zowel Edgar als Evert zijn heel actief in de wijk, ze luisteren en gaan in gesprek met mensen. Edgar: ‘En zo horen we van ideeën, eigenlijk gewoon van ‘onze buren’.’ Mensen die vaak door allerlei omstandigheden vast zitten in de bijstand, maar vol kennis en kunde zitten. Evert: ‘We willen mensen laten geloven in hun droom, zelfvertrouwen geven, bijvoorbeeld door coaching, maar ook heel concreet door gezamenlijk een ondernemersplan op te stellen.  Als je je bedenkt dat er in Den Haag 26.000 mensen met een uitkering zijn, dan weet je dat er zoveel onbenut potentieel zit. Evert: ‘Mensen zitten vol ideeën en dromen. We zijn nu bijvoorbeeld in gesprek met mensen die buurtinitiatieven zoals een wasserette, bakkerij en dansschool willen opstarten.’ ‘Het is aan ons hen te laten realiseren dat ‘ondernemen een feestje’ is. Denk daarbij aan het levensmotto van Quintus Ristie (red. bekend van het televisieprogramma ‘Raymann is laat’): Soko soko!’ Ofwel: ‘laat het (ondernemers)feest beginnen!’, zegt een enthousiaste Edgar.

Meer informatie
www.socosoco.cc en mail evert@socosoco.cc of edgar@socosoco.cc

Ook ondernemen vanuit de bijstand? Neem contact met ons op

2017-09-29_MG_6586.jpg
Boy Zandbergen (links) en Joost Smallegange


Onzichtbaar Den Haag
Boy Zandbergen is sociaal ondernemer. Hij is bedenker en oprichter van Onzichtbaar Den Haag. Vanwaar deze naam? Boy: ‘Ik wil onzichtbare ‘kwetsbare’ groepen mensen zichtbaar maken en een plek geven in de samenleving. Ik heb het dan bijvoorbeeld over mensen uit de schuldsanering of daklozen. Wij trainen hen zodat zij professioneel aan de slag kunnen in de maatschappij.’ Zo iemand is Joost Smallegange. Joost zit in de bijstand en is dakloos geweest. ‘Ik kwam Boy laatst een keer tegen op de fiets. Ik was zijn cliënt toen hij nog sociaal werker was. Nu is hij docent en hij vroeg mij of ik mijn verhaal eens voor een klas studenten wilde vertellen. Ik zei meteen ja!’ Joost is nu ‘ambassadeur’ binnen Onzichtbaar Den Haag.

Een enthousiaste Boy: ‘Wij bieden als onderneming voorlichting aan. Zo zijn we bezig met de Haagse Hogeschool waar we studenten gaan trainen.’ Ook de gemeentelijke organisatie behoort tot de doelgroep. Joost: ’Ik train dus nu als voormalig cliënt zelf sociaal werkers.’

Boy en zijn collega’s hebben een methodiek ontwikkeld waardoor opdrachtgevers van voormalige cliënten horen en ook vooral zelf ervaren hoe het is een hulpvraag te hebben en afhankelijk te zijn van anderen. ‘Ik merkte dat ik als docent behoefte had om theorie en praktijk met elkaar te combineren. We moeten juist met elkaar in gesprek gaan om van elkaar te leren’, aldus Boy.

Joost geeft aan dat het zijn ambitie is op een gegeven ogenblik uit de bijstand te stromen. ‘Ik heb het pas kortgeleden aangedurfd op Facebook te vertellen over dit project en mijn rol. Ik kreeg heel veel positieve reacties. Het is zoals een van de mensen van Onzichtbaar Den Haag laatst tegen mij zei: ‘Je gaat van een zwart gat naar een berg met ervaring.’ Die ontwikkeling en doorgroeimogelijkheden geven mij ontzettend veel zelfvertrouwen!’

Meer informatie
www.onzichtbaar-denhaag.nl of mail: boy@onzichtbaar-denhaag.nl

2017-10-02_MG_6787.jpg
Jacques Giesbertz, Ron Kleijn en Jaap Lageman (v.l.n.r.)


Gilde Plus
‘Gilde Plus is een broedplaats waar leren en werken centraal staan.’ Aan het woord is Jacques Giesbertz. Hij is samen met Ron Kleijn en Jaap Lageman oprichter van SVV Gilde Plus. Werkzoekenden, studenten, zzp’ers of ondernemers, maar ook werknemers en ambtenaren zijn van harte welkom bij deze sociale coöperatie.

Gilde Plus is gevestigd in het clubgebouw van voetbalvereniging SVV Scheveningen. Het is een buurtcentrum van de toekomst en deze plek gaat steeds meer door voormaatschappelijk ontmoetingscentrum. Jacques: ‘Iedereen kan lid worden van Gilde Plus, maar het is niet vrijblijvend. Het is de bedoeling dat iedereen actief meedoet, in beweging komt door van elkaar te leren of door samen aan projecten te werken.’

Gilde Plus geeft haar leden een steun in de rug door faciliteiten aan te bieden, zoals een internetverbinding en vergaderruimte. Maar ook coaching, workshops en hulp bij het opstellen van een persoonlijk ontwikkelplan. ‘Wat wij doen is onze leden een werk- en leerplek geven. Dat doen we samen met SVV Scheveningen in de persoon van Ron als voorzitter. De club moet hier natuurlijk ook 100% achter staan, anders werkt het niet’, aldus Jacques.

Het ‘leergilde’ is een ander initiatief van Gilde Plus. Jacques: ‘Met dit project willen we jongeren, bedrijven en opleidingen met elkaar verbinden op basis van het principe van meester-gezel-leerling. Wat moeten jongeren weten over een bedrijf, hoe presenteren ze zich tijdens een sollicitatie en hoe maken ze de goede keuzes?.

Meer informatie
www.gildeplus.nl

2017-10-02_MG_6835.jpg
Hyacinthe Muhorakeye en Godefroid Nimbona


AfriPan
‘Het idee voor AfriPan ontstond toen wij met meerdere Afrikaanse vrouwen voor feesten en partijen kookten. Waarom maken we hier ons werk niet van, vroegen we ons toen af.’ Godefroid Nimbona, mede-oprichter van Afripan, vertelt  enthousiast over het bedrijf. Aan zijn zijde zit Hyacinthe Muhorakeye. Veel Afrikaanse vrouwen hebben in tegenstelling tot hun echtgenoot minder kansen op een betaalde baan en raken hierdoor in een sociaal isolement. ‘Door samen te koken en onze gerechten naar klanten te brengen, ontmoeten we andere mensen. Bovendien leren we de Nederlandse taal beter’, legt Hyacinthe uit.

De vrouwen van AfriPan koken thuis (voornamelijk Oost-Afrikaans) en brengen de gerechten  naar de klant. Godefroid: ‘Dat is echt een logistieke puzzel. We hebben geen centrale keuken, alles moet thuis bij de vrouwen worden voorbereid.’ AfriPan heeft al veel klanten, maar staat nog wel in de kinderschoenen. Opdrachtgevers zijn bijvoorbeeld maatschappelijke organisaties, maar ook bedrijven die bijvoorbeeld een congres willen laten cateren. ‘We willen graag doorgroeien, maar daar is een grote professionele keuken voor nodig. Die moeten we nu huren en dat is kostbaar.’

AfriPan is meer dan een ‘gewoon’ cateringbedrijf. Het is ook een leerplek voor Afrikaanse vrouwen. Het is hun missie vrouwen de mogelijkheid te bieden diploma’s te halen zodat zij bijvoorbeeld in horeca kunnen gaan werken. Godefroid: ‘Door de positieve reacties op hun kookkunsten krijgen de vrouwen zelfvertrouwen en voelen ze erkenning. Dat helpt hen om een volwaardige plek in de samenleving te krijgen. Ze doen mee!’ Hij gaat verder: ‘Het is onze droom straks een eigen eethuisje te bezitten met een professionele keuken, van waaruit we diners en lunches kunnen bezorgen, waar mensen kunnen eten enkennis kunnen maken met de Afrikaanse (eet)cultuur.’

Meer informatie
afripancatering@gmail.com

Speedmeet
De Speedmeet is op dinsdag 10 oktober van 14:00 tot 15:30 uur in Theater de Vaillant. Geïnteresseerden voor de ‘Speedmeet‘ kunnen zich aanmelden bij:ondernemenduitdebijstand@denhaag.nl.

Ondernemend uit de bijstand
Meer weten over de pilot Ondernemend uit de bijstand? Kijk dan op denhaag.nlen www.ondernemenmeteenuitkering.nl.

*Aanmelden voor de pilot voor individuele deelnemers is niet meer mogelijk. Die pilot loopt tot 1 juli 2018. Wel is het mogelijk je aan te sluiten bij een sociale coöperatie.

Meer weten over sociaal ondernemen in Den Haag?
Kijk dan op https://socialhubdenhaag.nl/.

Meer Editie070?
Wil je meer verhalen lezen over de stad? Bekijk dan ook de andere artikelen in deze uitgave. De verhalen van de vorige edities zijn ook online terug te lezen. Editie070 verschijnt om de twee weken op vrijdag.